nvb

a w tle to, po czym tam chodziliśmy

Szóste, jak zwykle jubileuszowe spotkanie polskich  werbistów z naszej prowincji (Botswana, Zambia i Zimbabwe)  przeszło już niestety do sympatycznej historii. Spotkaliśmy się w Botswanie, w Sebinie - czyli u Sławka. Obecność 100% z  jednym usprawiedliwionym wyjątkiem. Oczywiście było przemiło. Nie zakończyliśmy na uciechach żołądkowych, ale jak co roku był program kulturalno - oświatowy. Pierwszego dnia  szukaliśmy starodawnych malowideł w jaskiniach i ruin. Z  sukcesem! Ale prawdziwy szok przeżyłem dnia następnego.  Pojechaliśmy zobaczyć Makgadikgadi. Trzeba włączyć  wyobraźnię bo zdjęcia się nie powiększą.  Wyobrazić sobie należy płaściutki doskonale stół (albo  wyschnięte morze z płaskim dnem) o wymiarach 150 x 50  kilometrów! (Dla dokładności geograficznej: właściwie to   obok  jest następny taki "stół".) Kojarzy się to z Księżycem  (szarawe kolorki),bo na Ziemi nic podobnego nie ma. Daleko  na przepustym horyzoncie pojawia się fatamorgana  (jesteśmy w końcu na obrzeżach Kalahari) i normalnie widać  wodę! To wyschnięte zaczarowane morze ma także zaczarowaną  wyspę na której rosną... dziesiątki baobabów! Już pojedynczy wygląda niesamowicie (i od razu się kojarzy z Małym  Księciem), rzadko rosną dwa obok siebie. A tu? Las! Drzewa  są ogrooooomne. Niektóre mają podobno 4 tys. lat! Czasem te zbiorniki wypełniają się wodą. I co roku rodzi się  tam tysiące flamingów! Z piachu po którym łazimy wyrabia się sól w ogromnych ilościach.  Wycieczka super. Chociaż, żeby pobyć godzinkę na  Makgadikgadi musieliśmy spędzić 11 godzin na pace a  słoneczko dało popalić niesamowicie. Bye, bye skóro z  twarzy. Następne spotkanie za rok. Niestety z większością chłopaków zobaczymy się dopiero wtedy. Na 7 mym jubileuszowym:)