Kolejny plus uczenia się  angielskiego w Afryce:  Telewizor pokazał angielski  program o Afryce. Zdjęcia  śliczne. Szkoda tylko, że  autor od początku wiedział  co chce zobaczyć w Afryce  i tymi pięknymi zdjęciami  starał się udowadniać swój  punkt widzenia spraw. Do  rzeczy: afrykańscy  bohaterowie reportażu  mówili często po angielsku  a na dole ekranu pojawiały  się napisy tłumaczące Ich  wypowiedzi na... angielski!  To się okazuje, że znam już  trochę dwa języki:  angielski angielski i  angielski afrykański. Dość smutny wyjątek z  reportażu (starszy pan  wypowiada się o AIDS):       "Podobno ta choroba  zabija. A co trzeci  pracujący w tej kopalni jest  zarażony. Boimy się. Ale  modlimy się o zdrowie dla  zarażonych."

Jest ich wszędzie pełno. Szczególnie na drogach i  szczególnie w nocy. Naprawdę trzeba być czujnym, żeby  nie spowodować bliskiego spotkania trzeciego stopnia.  Oczywiście mam na myśli krowy. Otóż ostatnio się  dowiedziałem, że wbrew pozorom, są całkiem bystre. Nie  wierzysz? Posłuchaj! Krowy normalnie to sobie chodzą i  się pasą na własną rękę (albo nogę). A wieczorem wracają  do zagrody. Ale jak spadnie pierwszy deszcz to nie wrócą  na noc! Dlaczego? Bo deszcz oznacza, że zaczyna się  praca w polu (nie każdy Zimbabwiańczyk ma Ursusa  traktorka). No i wtedy właściciele ruszają na  wielokilometrowe spacery w poszukiwaniu własnych  krów. Cała ta historia brzmi trochę nieprawdopodobnie ale  pochodzi z pewnego żródła. Nie od krowy.

Dziś Niedziela Misyjna. Jestem w Bulawayo. Rano Msza. Ponad  tysiąc ludzi. Modlitwa nie krótka. Super śpiewy. Bębny, tańce,  nawet ktoś grał na rogu. Dziesięć lat temu w tym miejscu rosły  krzaki. Teraz stoi wielki kościół. Kilka osób złożyło ofiarę na  misje. Gdzie się misje zaczynają a gdzie kończą?

zmechanizowane wzruszenie, czyli polski URSUS w Afryce