a jak zasnęła to już tak spała 2 godziny

Przybyło kilkoro dzieci (miejsca jak to mają limity  przyjmowanych dzieci. I są pełne. Tu jest miejsce dla  każdego). Jednego malucha pracownicy oczyszczalni  ścieków znależli w szambie. Mówię, że to straszne a     kobieta mówi, że to cud (jak na wszystko można         różnie patrzeć), że przeżył. 2 tygodnie Mu robactwo    pod skórą łaziło. Ale już jest dobrze. Fajnie się patrzy:  jedno oko tak fajnie przymyka.

Dziś ładnie wieje. Wyciąłem 3 krzaki (ale mnie  małpy w lesie przestraszyły!) i wreszcie  znalazłem odpowiednie gałęzie. Siedzę przed  domkiem i obdzieram je z kory. Przychodzą  szczawie.  "Ojciec, co robisz?"   "Latawiec."   "Eee, będzie za ciężki."   "Za ciężki?! Haha! Zobaczycie!"  Po 15 minutach chłopaki mieli gotowe 2 latawce.  Biegają po polu i się cieszą. Latają wysoko. A mój latawiec leży w kącie. Nie poleciał. Za  ciężki, czy co?

Znowu w Mutemwa. Teraz już sam. Mały w Harare dalej  się kształci po angielsku. Dzieciaki przywitały mnie  czule, chyba żeśmy się za sobą trochę stęsknili i od razu  zaciągnęły do piachu i za przedszkolankę robię: podnoszę  upadłych, pocieszam płaczących, i wymierzam  sprawiedliwość wpychającym się bez  kolejki na  ślizgawkę (nawet to trochę biblijnie brzmi, nie?).