Nasza Afryka - dyplomatycznie

Odbyliśmy podróż dyplomatyczno misyjną
do Zambii. Dyplomatyczna bo z
Państwem Ambasadorstwem ( CD w
rejestracji samochodu znacznie ułatwia
przekraczanie granic. Raz tylko był
problem bo jeden urzędnik celny nie
miał... długopisu) a misyjna bo
odwiedziliśmy chyba 6 misji w których
pracują Polacy. Mieliśmy lekarstwa i
ksero i parę innych rzeczy.
No i załatwialiśmy różne rzeczy: wyjazd
jakiejś dziewczynki z sierocińca na
studia do Polski, paszport dla Henia (taki
śląski pieron, brat zakonny SI. A jak
zaczął opowiadać to nie oddychałem
przez pół godziny. Ze śmiechu), jakieś
mikroskopy itd.

Nasi w Zambii robią naprawdę dobrą
robotę. Kraj bardzo biedny. Ogromne
problemy z wodą (stąd problemy z
cholerą). Oczywiście AIDS.
Dwa razy byliśmy w szpitalu s. Leonii. W
całej tej ludzkiej tragedii jakaś nadzieja i
uśmiech. Nawet ta kolorowa brama
wjazdowa. Jak można patrzeć na śmierć
pięciu pacjentów jednego wieczoru?
Wszystkich się znało. Mały szpital.
Wielkie serce. Siostra mówi, że to nie
szpital. To ma być dom. Niektórzy tu
zostaną do końca. To już niedługo...
Dlaczego dziewczynka umierająca na
AIDS ma nie chodzić do szkoły, skoro tak
bardzo chce?
Ci lekarze i pielęgniarki są naprawdę
niesamowici. Anioły. Czarne i białe
Anioły.