Nasza Afryka - niebajka o szukaniu

Szukaliśmy sklepu muzycznego. Pod wskazanym adresem był
sklep, ale zupełnie nie muzyczny. Szukaliśmy dalej, ale z coraz
mniejszą nadzieją. Pewnej niedzieli wybraliśmy się z Małym do kina.
Dla wygody nawet wzięliśmy taryfę (tę tańszą; tańszą niż bus).
Wygody nie było, bo usiadłem z przodu czegoś, co dawno temu było
samochodem. A potem wsiadły jeszcze dwie damy. No to razem z
kierowcą było nas z przodu czworo. Zresztą to wcale nie ważne.
Ważniejsze jest, że wracając w nocy trochę się zgubiliśmy w mieście
i tak sobie spacerując i rozglądając się skąd teraz odjeżdżają nasze
busiki natknęliśmy się na ... sklep muzyczny! Śliczny, błyszczący,
pełen wszelakich instrumentów ... to on nie był. Ale był.
W poniedziałek się trochę oddaliłem od szkoły w czasie lekcji no bo
ten sklep. Idę wesoły a tu jakiś gość krzyczy za mną:
'Bracie! Wiesz, ze jesteś podobny do Pana Jezusa?' Ten tekst już
znam. Wiec odpowiadam: 'Nie mam pieniędzy.' Się gość tym nie
zmartwił i zaczął mi opowiadać o swojej rodzinie, o swoich dredach
(nosi je, bo jest rastafarianinem z Etiopii a nie becouse of moda), o
muzyce afrykańskiej i o wszystkim innym. Gadka się nam rozwijała
miło, aż doszliśmy do sklepu. Sklep się okazał zupełnie nieciekawy.
A mój dredowy kolega mówi, że On jest muzyk, nawet ich numery
radio zapodaje, i że On mi pokaże lepsze sklepy. I pokazał. I lepsze
były bardzo.
Czas na morał bajeczki: jeśli czegoś naprawdę szukasz to po prostu
szukaj! Nawet nie myśl o tym gdzie, i jak, i że to już nie ma sensu.
Otwórz oczy swoje cudne i idz. To gdzieś tu musi być. Choćby
wszyscy mówili, że tego tak naprawdę nie ma. To musi być. Bo Ty
tego szukasz.