Minęło z 10 godzin. Zabójstwo JFK, Watergate i niewyjaśnione  okoliczności lądowania Armstronga na Księżycu  to pikuś w porównaniu z tym, że Mały z Shenem  przywiezli do domu... RYBY!  Fakty: wyjechaliśmy z Denisem wcześniej niż  rowerzyści. Potem Oni przywiezli do domu  piękne, prawie żywe, ogromne (ok. 70cm),  afrykańskie ryby (rozpoznałem tylko  wielkie sumy). Czy kiedykolwiek historia  rozwikła tę tajemnicę? Za to nam współcześni są pełni uznania....

Zdjęcie niewyrażne ale zrobione na  najwyższym szczycie Zimbabwe.  Wyżej niż Rysy!

Biwak. Jeziorko, gitarki i te wszystkie biwakowe klimaty... Mały stary biwakowiec i Shen (Chiny) marzący o wielkiej rybie  pojechali wcześniej  rowerami. My z Denisem (Rosja) samochodem (z Mozambiku) pózniej. Klamoty  biwakosprawcze nie mieściły się na rowerach. Dwie godziny próbowaliśmy Ich  znalezć. Jezdzimy dookoła jeziora aż tu nagle z krzaków wychodzi facet z  kałasznikowem. Kiedyś myślałem, że najlepszym sposobem zatrzymanie autostopa jest  piękna niewiasta albo gips na nodze, ale teraz już wiem że lepszy jest kałach w ręku.  Denis zapytał czy nas rozstrzela, ale gostek powiedział, że nie, tylko moglibyśmy go  podwiezć. No to go podwiezliśmy oczywiście. Wreszcie św. Antoni cudownie  sprawił, że spotkaliśmy naszych rowerzystów. Potem już pięknie i biwakowo bardzo  było. No może poza tym, że mnie obudzili rano! 7.30! Ale biwak! (Nigdy tak rano  jeszcze nie wyłaziłem z namiotu). Słoneczko dopiero wstało a my na ryby. Ledwie  widząc na jedno zaspane oko wrzuciłem te wszystkie haczyki, spławiki i robaki do  wody. I nic. Mały zrobił kawę. I nic. Shen utopił nowy kołowrotek. I nic. Denis  przeczytał gazetę z RPA. I nic. Potem powstała teoria, że w tym jeziorze mieszkają te  słynne niewidome ryby. No bo przecież te wszystkie spławiki i haczyki były w  porządku! Robaki się potopiły (się im nie dziwię bo kto wytrzyma pół godziny pod  wodą bez oddychania?). Albo te ryby były rasistkami, które nie zwracają uwagi na  białych wędkowników?

Shen i Mały (za kierownicą)